افعالی که بعد از آنها مصدر استفاده می‌شود

افعال مصدر با to

در زبان انگلیسی برخی افعال وجود دارند که اگر بعد از آنها فعل واقع شود، آن فعل بصورت مصدر با to بکار می‌رود. بعد از افعالی که در جدول زیر نمایش داده شده است اگر فعلی واقع شود، آن فعل باید به شکل مصدر با to باشد.

افعالی که بعد از آنها مصدر استفاده می شود

تضمین کردن **guarantee استطاعت داشتن afford
روی دادن *happen موافق بودن *agree
تسریع کردن hasten در نظر داشتن aim
مجبور بودن have به نظر رسیدن **appear
تردید کردن hesitate ترتیب دادن **arrange
امیدوار بودن *hope تلاش کرن، ناراحت کردن bother
یاد گرفتن learn میل داشتن care
از ته دل خواستن long ادعا کردن *claim
موفق شدن manage منت نهادن condescend
پیشنهاد کردن offer اجازه دادن consent
مهیا کردن یا شدن prepare تصمیم گرفتن *decide
وانمود کردن *pretend درخواست کردن *demand
ادامه دادن proceed تصمیم گرفتن *determine
قول دادن *promise تلاش کردن endeavour
قصد داشتن propose شکست خوردن fail
تمایل داشتن tend اثبات کردن prove
تهدید کردن threaten* امتناع کردن refuse
به دردسر انداختن trouble تصمیم گرفتن resolve*
متعهد شدن undertake تلاش کردن seek
داوطلب شدن volunteer بنظر رسیدن seem**
عهد کردن vow* سخت کوشیدن strive
قسم خوردن swear*

افعالی که در جدول فوق با علامت * نمایش داده شده‌اند می‌توانند با جمله وارۀ that یا (that-clause) نیز همراه شوند. افعالی که با ** نشانه گذاری شده‌اند فقط در صورتی می‌توانند با جمله وارۀ that یا (that-clause) همراه شوند که فاعلِ فعلِ اصلی، ضمیر it باشد.

مثال 1:

I hope to see you next week.
(.امیدوارم هفته آینده شما را ببینم)

I hope that I’ll see you next week.
(.امیدوارم هفته آینده شما را ببینم)

He claimed to be an expert.
(.او ادعا کرد که یک متخصص است)

He claimed that she was an expert.
(.او ادعا کرد که یک متخصص است)

I managed to reach the top of the hill.
(.من موفق شدم به بالای تپه بروم)

Would you care to swim?
(آیا شما تمایل به شنا کردن دارید؟)

مثال 2:

It appeared that no-one had locked the door.
(.ظاهرا هیچکس درب را قفل نکرده است)
He appeared to be lost.
(.بنظر می‌رسد گم شده باشد)

It seems that she is running late.
(.بنظر می‌رسد که او دیر می‌آید)
She seems to be running late.
(.بنظر می‌رسد دیر کرده باشد)

افعالی که با اسم و مصدر با to (مصدر با to + اسم) همراه می شوند.

هدایت کردن

direct* آشنا کردن accustom
وادار کردن drive کمک کردن aid
قدرت دادن empower منصوب کردن appoint
قادر ساختن enable کمک کردن assist
تشویق کردن encourage سبب شدن cause
وسوسه کردن entice به مبارزه طلبیدن challenge
اجازه دادن entitle دستور دادن command*
متقاعد کردن entreat به چالش کشیدن defy

وادار کردن

lead مجبور کردن force
واگذار کردن leave متقاعد کردن get
مجبور کردن oblige التماس کردن implore*
دستور دادن order* ترغیب کردن incite
متقاعد کردن persuade* درخواست کردن induce
وادار کردن press تحریک کردن inspire
باعث شدن prompt دستور دادن instruct*
تحریک کردن provoke دعوت کردن invite

گفتن

tell تذکر دادن remind*
وسوسه کردن tempt ایجاب کردن require*
اطمینان کردن trust ترغیب کردن stimulate
هشدار دادن warn* احضار کردن summon
یاد دادن teach

مثال:

The professor challenged his students to argue with his theory.
(.استاد دانش آموزان را برای بحث در موردِ تئوری خود به چالش دعوت کرد)
This law empowers the government to charge higher taxes.
(.این قانون به دولت اختیار می‌دهد مالیات بیشتر مطالبه کند)
You can’t force me to do something I don’t agree with.
(.شما نمی‌توانید من را مجبور کنید کاری انجام دهم که با آن موافق نیستم)
I invited the new student to have dinner with me.
(.من دانشجوی جدید را دعوت کردم تا با من شام بخورد)
What inspired you to write this poem?
(.چه چیزی شما را تحریک کرد تا این شعر را بنویسید)

برخی از افعال جدول فوق می‌توانند بدون اسم بکار روند در اینصورت بعد از آنها به جای مصدر با to از جمله وارۀ that استفاده می‌گردد. این افعال عبارتند از: command, direct, entreat, implore, order, require, trust

مثال:

I trust you to tell the truth.
(.من به شما اطمینان دارم که حقیقت را بگویید)
I trust that you are telling the truth.
(.من به شما اطمینان دارم که حقیقت را می‌گویید)

The general commanded his men to surrender.
(.ژنرال به مردانش دستور داد تسلیم شوند)
The general commanded that his men surrender.
(.ژنرال دستور داد که مردانش تسلیم شوند)

برخی از افعال جدول فوق حتی اگر بعد از آنها جمله وارۀ that بیاید باز هم نیاز به اسم دارند. این افعال عبارتند از: persuade, remind

مثال:

You can’t persuade people to buy small cars.
(.شما نمی‌توانید مردم را به خرید ماشین‌های کوچک متقاعد کنید)
You can’t persuade people that small cars are better.
(.شما نمی‌توانید مردم را قانع کنید که اتومبیل‌های کوچک بهتر هستند)

He reminded me to take my notebook to school.
(.او به من یادآوری کرد تا دفترچه یادداشت خود را به مدرسه ببرم)
He reminded me that I would need my notebook.
(.او به من یادآوری کرد که من دفترچه یادداشت خود را نیاز خواهم داشت)

در برخی از افعال جدول فوق، اگر بعد از آنها جمله وارۀ that واقع شود، استفاده از اسم اختیاری است. این افعال عبارتند از: instruct, teach, warn

مثال:

She taught her students to appreciate poetry.
(.او به شاگردانش یاد داد تا شعر را درک کنند)
She taught her students that poetry was valuable.
(.او به شاگردانش یاد داد که شعر ارزشمند بود)
She taught that poetry was valuable.
(او یاد داد که شعر ارزشمند بود)

افعالی که با مصدر یا اسم بعلاوه مصدر استفاده می شوند.

انتظار داشتن expect* درخواست کردن ask*
کمک کردن help خواهش کردن beg*
قصد داشتن mean* انتخاب کردن choose
درخواست کردن request* جرات کردن dare
خواستن want درخواست کردن desire*
خواستن wish* انتخاب کردن elect

مثال:

I asked him to show me the book.
(.من از او خواستم کتاب را به من نشان دهد)
I asked to see the book.
(.من خواستم کتاب را ببینم)

She helped me to put away the dishes.
(.او به من کمک کرد ظرف‌ها را سر جایشان بگذارم)
She helped to put away the dishes.
(.او کمک کرد ظرف‌ها را سر جایشان بگذارم)

We expect you to do your best in the exam.
(.ما انتظار داریم شما در امتحان خود بهترین باشید)
We expect to do well on our exams.
(.ما انتظار داریم در امتحاناتمان خوب عمل کنیم)

Do you want to go to the beach?
(آیا می خواهید به ساحل بروید؟)
Do you want me to go with you to the beach?
(آیا می‌خواهید من با شما به ساحل بروم؟)

نکته:
در جملات منفی و سؤالی تا زمانیکه فاعلِ هر دو فعل یکسان باشد می توان هم از مصدر با to و هم از مصدر بدون to استفاده کرد، اگر چه استفاده از مصدر بدون to رایج تر است. اگر فاعلِ دو فعل متفاوت باشند در اینصورت باید از مصدر با to استفاده شود.
مثال:

I never dared tell him what happened.
(من هیچوقت جرات نکردم به او بگویم چه اتفاقی افتاده)

در این جملۀ منفی، فاعل (I) برای هر دو فعل (dared, tell) یکسان است؛ بنابراین از هر دو حالت (tell, to tell) می‌توان استفاده کرد.

Do you dare tell him?
(آیا شما جرات دارید به او بگویید؟)

در این جملۀ سوالی، فاعل (you) برای هر دو فعل (dare, tell) یکسان است؛ بنابراین از هر دو حالت (tell, to tell) می‌توان استفاده کرد.

Would you dare (to) jump out of a plane?
(جرات دارید از یک هواپیما بیرون بپرید؟)

در این جملۀ سوالی، فاعل (you) برای هر دو فعل (dare, jump) یکسان است؛ بنابراین از هر دو حالت (jump, to jump) می‌توان استفاده کرد.

I dare you to tell him the truth.
(.من از شما می‌خواهم حقیقت را به او بگویید)

در این جملۀ مثبت، فاعل (I, you) برای دو فعل (dare, tell) یکسان نیست؛ بنابراین باید از مصدر با to استفاده کرد.

She dared me to jump off the wall.
(.او از من خواست از دیوار پایین بپرم)

در این جملۀ مثبت، فاعل (she, me) برای دو فعل (dared, jump) یکسان نیست؛ بنابراین باید از مصدر با to استفاده کرد.

در این مطلب به بررسی افعالی که بعد از آنها مصدر می آید پرداختیم که این مصدر می تواند با to (افعال با مصدر to) یا بدون to باشد. برای آشنای با افعالی که بعد از آنها اسم مصدر می آید به لینک زیر مراجعه کنید:

افعالی که بعد از آنها اسم مصدر می آید

بانک تست گرامر همراه با پاسخ تشریحی